Powrót opiekuna lasu

rodzaj muzyki
instrumentalna / elektroniczna
tematyka
fantastyka / przygoda / akcja
czas trwania
45:13

format plików
mp3

licencja
CC BY-NC-ND 3.0

na końcu znajduje się opis w formie opowiadania

 

Człowiek z utraconymi wspomnieniami

Antykwariat badacza legend

Legenda o opiekunie lasu

Wędrowcy

Noc strachów

Uciekające wspomnienie

Przewodniczka

Idąc przez smutny las

Niebezpieczne zajście

Widok na polanę z drzewem przypomnienia

Biegnij do drzewa i uratuj nas

Pojedynek

Świeliste artefakty

Gospodarze odprowadzają gości

Zaczekaj

 

1. Człowiek z utraconymi wspomnieniami

Na szczycie góry stoi mężczyzna i spogląda w dal. Tam rozpościerają się tajemnicze połacie prastarych lasów.
Tam ciągnie go wewnetrzny głos i to jedyne co ma, bo jest człowiekiem, który utracił wspomnienia.
Nie posiada informacji skąd pochodzi i ile dokładnie ma lat, kim był wcześniej i czy miał kogoś bliskiego.
Dziesięć lat temu poszukiwacze przygód znaleźli go na niezamieszkałej wyspie, w jednej z tamtejszych jaskiń.
Ze względu na okoliczności odnalezienia, szczegóły zostały zachowane w tajemicy.
Podobno lewitował nieprzytomny w jakimś polu ciemnego światła.
Dobrzy ludzie zajęli się nim i opiekowali przez kilka lat, aż odzyskał przytomność.
Poszukiwania uraconej pamięci zaprowadziły go tutaj i czuje, że teraz jest blisko.

 

2. Antykwariat badacza legend

Wizyta w antykwariacie badacza legend, który podobno posiada informację na temat dziwnych
wydarzeń sprzed
dziesięciu lat. Okazuje się, że im bliżej tujejszych lasów, tym rośnie prawdopodoieństwo
zdobycia kolejnych informacji.

 

3. Legenda o opiekunie lasu.

Bardzo dawno temu drzewa były świadkami wielkiego wydarzenia. Z nieba spadło latające miasto
i spoczęło w samym sercu nieprzebytej puszczy.
Podobno zaraz po katastrofie dwie postacie
w lśniących zbrojach przegoniły z puszczy demona. Wyglądający jak kobieta i mężczyzna,
dwie postacie zaprzyjaźniły się z lasem i zamieszkały w częściowo zagrzebanym w ziemi mieście.
Mijały lata i wieki, a czas zdawał się nie ruszać nowych mieszkańców.
Kiedy na skraju puszczy pojawiły sie pierwsze ludzkie plemiona, kobieta z miasta wyprowadzała
z głuszy zagubionych i została nazwana przewodniczką.
Mężczyzna dał się poznać jako obrońca drzew i wszelkiego życia, chroniący puszczę przed wszelką
niszczycielską działalnością. Nazwano go opiekunem lasu.

 
4. Wędrowcy

Leśna ścieżka i grupa ludzi. Prowadzi przewodnik z niedalekiego miasteczka.
Następnie idzie człowiek bez wspomnień, a za nim łowcy przygód, którzy odnaleźli go na wyspie.
Na końcu podąża badacz legend oraz poproszeni przez niego o pomoc strażnicy leśni.
Wszyscy mają wrażenie, że wydarzy się coś ważnego.

 

5. Noc strachów

Nadeszła noc i pora na odpoczynek. Tym razem jednak nikt nie zmruży oka.
Wśród drzew czai się groza, zmuszając podróżników do wzmożonej obserwacji otoczenia.
Nagle nieznane upiory wdzierają się do obozowiska i próbują wszystkich wystraszyć.

 

6. Uciekające wspomnienie

Człowiek z utraconą pamięcią, w trakcie pobytu w lesie zaczyna miewać wizje.
Najpierw widzi demoniczną postać nachylającą się nad nim i potem pustkę.
Następnie smutne oczy kobiety mieszkającej w lesie.
Czasami miewa wrażenie, że coś w nim zostało zapięczetowane.
Wszystkie te obrazy poruszają wnętrze
i zmuszają do snucia domysłów.

 

7. Przewodniczka

Podróżnicy stoją w miejscu. Zdziwiony przewodnik rozgląda się na szystkie strony
i oświadcza, że zgubił drogę, że nie ma pojęcia, jak to się stało.
Jego twarz przybiera jeszcze bardziej zdziwiony wyraz, kiedy niespodziewanie
pojawia się obok nieznajoma kobieta i informuje wszystkich, że zna te lasy i może pomóc.
Badacz legend jest zaintrygowany, a człowiek bez wspomnień odczuwa we wnętrzu falę ciepła.
Obaj zadają sobie wiele pytań. Dalej prowadzi nowy przewodnik.

 

8. Idąc przez smutny las

Trwa kolejny etap wyprawy. Cała grupa idzie w milczeniu. Udzielił im się klimat panujący
na obszarze, do którego weszli godzinę wcześniej. Tutaj drzewa wydają się opadać z sił
i giąć jak w chorobie. Czyżby doznały jakiegoś wstrząsu, może wskutek potężnego ciosu.
Może to smutek po czymś co odeszło dawno temu.

 

9. Niebezpieczne zajście

Pojawiły się nagle i za cel obrały dwie osoby: człowieka bez wspomnień i przewodniczkę.
Koszmarne zjawy, zabierające światło, tam gdzie się pojawią.
Przewodniczka była jednak przygotowana. W jej dłoni zalśnił rażącą jasnością mały przedmiot.
Świelista osłona odgoniła napastników, po czym otoczyła całą grupę podróżników.
Zjawy ponawiały ataki, ale za każdym razem odbijały się od osłony.
Każde zetnięcie z jasnym światłem osłabiało atakujących.
Napastnicy tak samo nagle jak rozpoczęli, tak zakończyli i rozmyli się w powietrzu lub wycofali.
Atmosfera grozy zmniejszyła się, ale nie zniknęła. Przewodniczka stwierdziła, że są już blisko celu.

 

10. Widok na polanę z drzewem przypomnienia

Schowani wśród krzewów patrzyli na dużą polanę i ogromne, zdające się sięgać chmur drzewo.
– To drzewo przywróci wspomnienia – powiedziała przewodniczka, a człowiek
z utraconą pamięcią wpatrywał się w jej tajemnicze oczy.
Przypominały mu oczy smutnej kobiety z jego wizji, z tym że teraz tańczyły w nich iskry radości.

 

11. Biegnij do drzewa i uratuj nas

Co to za uczucie w środku ? Co to znaczy, żeby biec do drzewa ?
Co to znaczy, że wtedy wszystkich uratuje ?
Czym są przedmioty, które dała mu przewodniczka.
Co to za tężejąca atmosfera grozy ? Coś podpowiada, że to ta pora.
Kim jestem, kim jestem ?
Biegnę. Biegnę po odpowiedzi, po prawdę.
Ciężko, coraz ciężej. Jakaś siła spowalnia ruchy, a wiatr wieje w oczy.
Jeszcze trochę, jeszcze kilka kroków.
Zelżało, coś mi pomaga, coś przyciąga.
To drzewo, czy ono na mnie patrzy, czy w tym spojrzeniu jest wielka mądrość ?
Czy właśnie powiedziało, że to podziękowanie za wieki opieki ?
Wszystko wiruje. Gdzie jestem ?
Zmiana, zmiana we mnie. Wielkie ciepło, wielkie światło. Przypomnienie. Wiem kim jestem.

 

12. Pojedynek

Latające miasto czyli olbrzymi statek kosmiczny, zostało stworzone, aby gatunek z odległego
zakątka kosmosu mógł badać Wszechświat. Dawno temu, w trakcie misji na jednej z planet,
na pokładzie ukryła się grupa mrocznych istot. Przez wieki nie ujawniały się, oszukując zarówno
zaawansowane skanery, jak i rozwinięte zdolności mieszkańców. Nadszedł w końcu czas aktywności.
Stało się to, kiedy po zebraniu informacji na temat planety Ziemia, statek miał opuścić orbitę.  
Intruzom udało się wywołać prawie u wszystkich mieszkańców dziwny stan śpiączki, po czym doprowadzić
do kolizji z powierzchnią planety. Dwóch naukowców obroniło się przed uśpieniem i dzięki
zaawansowanej technologii unieszkodliwiło napastników. Jednak jedna mroczna istota uciekła.
Nie wiadomo co robiła przez tyle wieków. Zaawansowana technologia pozwoliła przeżyć wszystkim w statku
i uchronić część systemów przed zniszczeniem, lecz nie znalazła sposobu na obudzenie mieszkańców.
Tak jakby znajdowali się w odmiennej rzeczywistości. Dziesięć lat temu powróciła mroczna istota
i mszcząc się odebrała opiekunowi lasu wspomnienia. Nie mogąc nic więcej zrobić, wprowadziła ofiarę
w stan śpiączki i uwięziła z dala od lasu. Jednak on przebudził się kika lat po odnalezieniu przez ludzi.
Nie wiadomo jak to się stało.

Teraz oto nadeszła pora rozliczenia się z mroczną podstępnością. Opiekun mierzy się z demonem,
który widząc zdarzenie przy drzewie postanowił zaatakować.
Światłość i ciemność, zaawansowana technologia i tajemnicze zdolności.

 

13. Świetliste artefakty

Pojedynek trwa, fale ciemnej energii mkną w kierunku opiekuna lasu, po czym są neutralizowane
przez światło emitowane przez znajdujące się na palcach obrońcy pierścienie oraz klejnot umieszczony
w naszyjniku. Do walki włącza się przewodniczka. Używa przedmiotu, który wcześniej wszystkich uratował.
Dwoje obronców otacza jasna osłona i błyszczą jak anioły w świetlistych zbrojach.
Przeciwnik widząc, że nie jest w stanie nic zrobić, próbuje ucieczki.
Nagle z pierścieni wyrastają świetliste pnącza i z wielką prędkością owijają się wokół mrocznej postaci.
Pnącza rozrastają się i pochłaniają ciemność.
Przeciwnik znika.

 

14. Gospodarze odprowadzają gości

Opiekun lasu i przewodniczka odprowadzają podróżników na skraj lasu.
Wszyscy zauważają jak szybko leśny klimat ulega zmianie.
Zrobiło się weselej, ptaki częściej dawały o sobie znać, drzewa sprawiały wrażenie uśmiechniętych witając
po dziesięciu latach przyjaciela i dziękując za uratowanie wszystkich przed ciemnością.

 

15 Zaczekaj

Na skraju lasu ptaki żegnają gości, a oni pomimo mńostwa niewyjaśninych zagadek, postanawiają nie pytać.
Od przewodniczki i opiekuna lasu dostali zaproszenie, więc nastepnym razem w lepszych okolicznościach
otrzymają trochę wiedzy. Goście odchodzą w swoją stronę, a opiekun lasu rusza w przeciwną,
pozostawiając zamyśloną przewodniczkę. Ona po chwili zauważa to i telepatycznie przesyła
mu dwa słowa – Zaczekaj ukochany.